نـویـــد آزادی ( غــزل )

داد قـاصــد ؛ خـبــر و مــژدهٔ " آزادی " را
صلـح آورده به همـراه خـودش شـادی را

نیکـبختـی برسید ، بَـدوِ ورودش مـردم :
شــهــر آذیــن کـنـیـد و دِه و آبــادی را ؛؛؛

زور از تـخـت ریـاسـت بـه زیـر افـکنـده :
" داد " هم جای گرفت مسنـد بیـدادی را

نــور بـر ارتـش تــاریـکـی بـگــردد چـیـره
تـا بـه پـایـان بـرسـانــد غـم بـامـدادی را

کـرد سـازنـدگـی آغـاز بـه کـار و آنـگـاه :
کـسب کـرد تـوسعـه و رونـق و آبـادی را

نــامــور نـام گـرفـت ، بــهــرِ نـیـاکـان مـا
فخـر کن ، پـاس بدار شیـوهٔ اجـدادی را

خونهاریخته شد ، روزی رسد میبینیم :
" سـرخ گـردیـدن پیـشـانـیِ افـرادی را "

نویدآزادی
یزدان_ماماهانی
سـرایـش۱۴_۸_۱۴۰۱
_ " گیتار بی تار و  اُرگ سرخ "...