هم آغوش ( غزل )

داسـتـانِ غــم‌آلــودۀ دفــتــر … تـهِ بــرگـیــم
آغـشتــۀ زهــریــم و هـمــآغــوشـیِ مـرگـیـم
انـدوه ؛ بــزن سـاز و شــود گـوشِ فـلـک کـر
پـر ســوزتـریـن قـطـعـۀ مـوسـیـقـیِ اُرگـیــم
پایگاهِ دریـده شـدگان ، بیـم و هـراس است
از بــیــن نــرود واهــمــه تـا پــیــروِ گـرگـیـم
افـتـادگـیِ دانــۀ آب درس بـه دریــاســـت ..
مـا هـم به هـمـان کـوچـکیِ قـطـره بـزرگـیـم
بـیـداد سـرش چـنبـره زد چـتـر ، نـدانسـت :
کــولاک تـر از بــرف و چـو رگـبـارِ تـگـرگـیـم
شـد خوب بـسی ؛ نیست ببیند که مهندس :
دیــوارِ رطــوبــت زده از ســازۀ اَرگــیــم ..!
ای بـاد ؛ رِسـان از مـن سَــرو بـر تـنـهٔ کـاج :
ما زیـنـت بـاغـیـم و ز یـک ریـشـه و بـرگـیـم
هم‌آغوش
یزدان_ماماهانی
آغازسرایش۲۵_۳_۱۴۰۵
خاتمه‌سرایش۱۰_۴_۱۴۰۵
جستار_چکامه_غمآلود
کالبد‍_ادبی_غزل
مفعول_مفاعیل_مفاعیل_فعولن
_گیـــتار بـی‌تــــار_