" گیتار بی تار و اُرگ سرخ "
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
مـن بـساطـم دفـتَـرَســت و یـک قلـم
مینـویـسـم گاهگاه حـرف از دلــم ..
میگذشت هرلحظـه ، امّـا یک شبی :
تـاخـت بــر انـدام مــن ..! دردِ شـکـم
مـشکل آنـجـا بـوده رفـتـم بـا مـزاج :
سفره خانه ؛ سیخِ بال و کتف خورم
شب ؛ زمـستانی چه سـرد و زَمـهریـر
شام و خوردم با وَلَـع بیکاست و کم
پس تـناول شـد رسیـد اتمام خـوراک
مـیـز شـام بـایـد حـسابـش را کُـنَـم ..
پول میـز پـرداخـت گـردیـد و حساب
نَـمنَـمَــک زان جـا دگـر بـیـرون شـدم
زیــن هــوایِ ســرد نـبــوده سـازِگـار !
بــال و کـتـف بـا مـحـتـویـاتِ شـکــم
رویِ دوش و کول و جانم چیـره شـد
خــســتــگـیِ بـیشــمــارِ کــار هـــم ؛؛
تا رسـیـدم خانـه گویی نـعـش کِـش :
چـون جـنـازه جـابـجــا کـرده تــنــم !
پلک فـرو بستم به هم خوابـم گرفـت
دم دمــایِ بــــامــــداد آرام و نَـــم ..؛؛
تـیـک و تـاکِ عـقـربـههـا شـد طـنـیـن
سـاعـت پنـج از پـگاه خـوردش رقــم
نـابــهـنــگام و شــتـاب و هـولهـولـک
نـاگـهـان از خـواب پـریـدم بـا دُژَم ..!
بـخـشِ دسـتـگاه گُوارش ســوزشـی :
حـس نمـودم مـن درین هـنـگام و دَم
روده و دل پـیچـه بـر هـم تـافـتـه ..!
پـیچشِ پـیـچیـدهای شد پیچ و خـم
قِــچقِــچــه دنــدانــهـایـم را شـنـیـد :
گــوشـــهــــا ؛ از شـــدّت درد و ورم !!
پا شدم از جای خویش کز فرطِ سوز
راه رَوم تـا چـنـد دقـیقــه چـنـد قـدم
دور خویش چرخیدم و صحن و سرا
دادِ درد خـامـوش بـگیـرد ، زیـر و بَـم
وانگهی ؛ رفـتـم سرِ یخـچال و پـس :
شـربـت و دارو بـنـوشـم بـیـش و کـم
روشــنــش کــردم ؛؛ اُجـــاق گــاز را ..
جــانــبِ قــوری هــمـی راهــی شــدم
پُــر نـمــودم آب و بِــنْــهـادم اُجــاق ..
کـمکـم و نـمنـم ؛ بـگیـرد جوش و دم
آنــدم آمـیـخـتـم چـو قـوری ریـخـتـم
زنـجـبـیل و چــای و رُز هــمــراه هــم
اندکی بـگْذشـت و جوشیـد و کنـون :
حاضر است ؛ دمنـوشِ نم نوشینه دم
کَــنــدَم از قـــوری بِــسـان فَــوّاره وار
اســتــکان آکَـنـدمـش ، گــرم و وِلَــرم
سـر کـشیـدم اسـتـکان را خـوشـگـوار
شاید ایـنسـان بر دوای خویش رِسَـم
قــوری ایــنـبــارم نــکــو اَرجـی بِــنَــه
اســتـکان و جــرعــهای بَــخـشـا کَـرَم
ایـن یبـوسـت ، رودهگیـری ، رودلـی :
هضم و پیشگیـری شد و محو و عدم
شامِآنـشبخوردمشگرخوشخوشان
زهـرماری گـشت شبم ، بر مـعده سَـم
بر سخن آمـد ؛ چو گویی بالوکـتف :
خـونـبـهای ایـن سـتـم ، بـاشـد سـتـم
مـرحلـه از شـربـت و دَمنـوش گذشت
پـا ؛ مـسـیـر سـونْـگـرافـی پـیـشـقـدم
رفـتـم و آنـجـا رســیـدم تـا پـزشــک :
عـکـس بـرداری نـمـود ، یـک تـا صَـدَم
پــانــکــراس و رودههـــا و کــلّــیــه ..
روبـراهـنـد ؛ هـم کـبـد هـم مـعده هـم
برگۀ عـکس را ستانـدم دست خویش
جــمـلــه ؛ از دربِ ســونـــو ، درآمــدم
قـصـد و عـزمـم بـوده در پـایـانِ کار :
مـالِـشــی روی شـکـم انـجـام دَهَــم ..
یـک پــزشــکِ طــبِّ کــارآزمــودهای :
در طـبـابـت مـیشـنـاســد چــمُّ خــم
شـهــر قُــروه در جَـزیـن دارد گُــزیــن
او جــنــاب گـــازری بــاشــد ؛؛ بَــبَـــم
تـا نــظام آبــاد و خـودرو تـاخــتــم ..
مـحضـر ایـشـان ؛ مُـسـتحـضـر شـدم
بـا خـوش و بِـش او پـذیـرایی نـمـود
وانـگـهـی ؛ ابــزار کـار ، کــردش عَـلَـم
گفت: درازکِش کز پسِسر روی تخت
کـارِ مـالِـش را هــمــی آغــاز کُـنَــم ..
دستکِشی پوشیده آنگه بر دودست :
روغـن کَــرچَــک ریـخـت روی شـکـم
مـالـشـی ورزیـده داد گـویـی چـنان :
ساختـه رامَـش ، رودههـای کـرده رَم
بـردمـیــد پـایـان کـارِ مـشــت و مـال
تـن سَـبـک گـردیـده گـویا چـنـد گِـرَم
رودههـا و مــعـدهام پـاکـیــزه گـشـت
چــون طــراوت بــخــشــیِ بــاغِ اِرَم
دادمـش دســتـمــزدِ دکـتــر یـکـســره
از مــطــب ؛؛ بـــدرودگــوی در آمــدم
با من این درد بیست روز همـراه بود
خود شدم ، جویـای درمان خودم ..!
(سینه مـالامـالِ درد است ای دریـغ)
مَـرهـمـم شـد ایـن تَـفَـاُّل کـه زدم ..!
مـانـده یـادْگاری ز دوسـت و آشِــنـا :
دشــمـنــیهـا و غــریــبــیهـا و غــم
مـن شـبی را با تَـبی سـوختـم ولـی :
کــس نـشــد پـیـگـیــرِ احـوال بَــدَم !
دیدمش بیمهریِ خویشانِ خویش :
آتش اَنـدر گُـر کشیـد و سوخـت دلـم
تـن نه تـک نـگذارمـت ، سـوگـنـد بـاد
مـرد ؛ یکی باشد چو قولش با قـسم
چـهـرههـا دیـدم نـقـابـها قـاب بــود !
آنـکه بیقاب از نـقـاب بـاشـد ؛ مـنـم
داسـتـانـم بــوده گــر پُــر مــاجــرا ..
درسِ خوددوسـتی بـرایـت میدهـم
پس خودت را دوست بدار تا زندهای
چـون پـیـاز هـرگـز نــسـازد بـا کَـلَــم
شرح_خوددوستی
یزدان_ماماهانی
آغازسرایش۱۱_۹_۱۴۰۴
اتمامسرایش۱۸_۹_۱۴۰۴
کالبد_ادبی_قصیده
جستار_چکامه_ماجراجویی
_گیـــتار بـیتــــار_
برچسب:
نویسنده: کاوه موسویپور