دل آشوب ( غزل )

مـن بر تـو اعـتـیـاد و تـو در حـالِ تـرکـمـی

شد گوشه‌های چـشمَـم ازین باره تَـر ، کمی

هـر دم سـپـاسـگـزارتـم ؛ گـهـی یـادم کـنـی

چـون یـادگارِ عـشــق و چـکامـه و دَرکَـمـی

دادش مـرا تـکانـم ؛ پـریـچـهــره رفـتـنـت !

روزی رِسَـد دوباره کُـنَـم با تو سر ؛ کـمی ؟

کردی تو تـرکِ آغـوش و بی‌خانـمان شدم !

دریـاب در به در را بـمانـده دربـدر ؛؛ کـمـی

گردیـده اندرونـم فـروپاش و آش و لاش !

ای دیـدۀ شــفـابـخـش مــرا بـنـگــر ؛ کـمـی

دل شـور و شـر و آشـوب گـرفـتـه زود بــیا

کمتر بکن دل‌آشوب زین شور و شـر ؛ کمی

ای قــویِ آشـیـانـم ، بــیـابَــم ز بـی‌کـسـی :

هـمسـو مـرا بـگیـری هـمـی زیـرِ پـر ؛ کـمـی

پس کوچه‌های خلوتِ دلم خورد اَر رَهَـت :

چـشمـی به ره نشستـه کنی تا گـذر ؛ کـمی
دل‌آشوب
یزدان_ماماهانی
آغازسرایش۲۵_۹_۱۴۰۴
پایان کار‌سرایش۳۰_۹_۱۴۰۴
کالبد_ادبی_غزل
جستار_چکامه_دلبرانه
مفعول_فاعلات_مفاعیل_فاعلن
_♥️ اُرگـ ســـــرخ ♥️_